Kiedy i dlaczego następuje zmiana czasu na letni lub zimowy? Historia przestawienia czasu. Czas letni 2024.

W ostatni weekend marca, w nocy z soboty na niedzielę zmieniamy czas na letni. Musimy wtedy przestawić zegarki o jedną godzinę do przodu i przez to śpimy krócej. Z kolei w ostatni weekend października cofamy zegarki o godzinę i śpimy dłużej. A skąd w ogóle wziął się pomysł na dwa czasy? Tego dowiecie się z powyższego filmu.

Pierwszą osobą, która zaproponowała stosowanie czasu letniego i zimowego był Bendżamin Franklin, jeden z ojców założycieli Stanów Zjednoczonych. Jednak wtedy ten pomysł nie spotkał się z większym zainteresowaniem. Ponownie temat powrócił w 1895 gdy Nowozelandczyk George Vernon Hudson przedstawił towarzystwu naukowemu swoją pracę, w której dowodził zasadności sezonowych zmian urzędowego czasu. Jednak i wtedy skończyło się na samej idei.

Trzecie podejście do tego tematu miało miejsce w 1907 roku, gdy Brytyjczyk William Willett opublikował broszurę zatytułowaną „Waste of Daylight” czyli Marnowanie światła dziennego. Jednak mimo starań, władze brytyjskie nie zdecydowały się na to rozwiązanie.

Ostatecznie dopiero 30 kwietnia 1916 roku po raz pierwszy zmieniono czas na letni na terenie Niemiec, Austro-Węgrzech, na okupowanych zachodnich ziemiach Polski oraz Bałkanach. Powodem wprowadzenia zmiany czasu okazała się Pierwsza Wojna Światowa. Niemcy zużywały ogromne ilości węgla potrzebne fabrykom zbrojeniowym. Wprowadzenie czasu letniego pozwoliło na oszczędzanie energii elektrycznej, a co za tym idzie i węgla. Za ich przykładem poszły z czasem inne kraje.

W okresie międzywojennym w Polsce zmiana czasu obowiązywała tylko w 1919 roku. Po drugiej wojnie światowej okresy stosowania i niestosowania czasu letniego przeplatały się kilka razy., Dopiero od 1977 w naszym kraju dwa czasy zagościły już na stałe. Obecnie w wielu krajach prowadzone są dyskusje na temat zasadności dalszego stosowania dwóch czasów.

Państwa Unii Europejskiej są zobowiązane do stosowania czasu letniego i zimowego zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego. Jednak trwa debata nad możliwością rezygnacji z dwóch czasów. Wymagałoby by to jednak zgody wszystkich krajów Unii oraz wspólnego zdecydowania się na czas letni lub zimowy. A zatem czy zmiany czasu przejdą za jakiś czas do historii? Pożyjemy zobaczymy. A ja zapraszam was do oglądania innych filmów z ciekawostkami historycznymi na moim kanale. Do zobaczenia.

Image by Freepik.com

W okresie międzywojennym Tadeusz Boy-Żeleński opublikował artykuł pt. „Czy Mickiewicz umarł otruty?”. W artykule tym sugerował on, że Mickiewicza mogli otruć sami Polacy. Czy faktycznie istnieją jakieś przesłanki, że Adam Mickiewicz stracił życie z ręki własnych rodaków? Tego dowiecie się z powyższego filmu.

Oto biografia ostatnich tygodni życia Adama Mickiewicza. Adam Mickiewicz zmarł 26 listopada 1855 roku w Istambule. Miejscowy lekarz w akcie zgonu wpisał jako przyczynę zgonu wylew krwi do mózgu. Jednak wielu uważa, że celowo wpisał on nieprawidłowe informacje, gdyż podejrzewano, że Mickiewicz zmarł na cholerę. A w takim przypadku ciała nie można by wywieźć do Francji.

Od razu po śmierci Mickiewicza Polacy zaczęli się kłócić o to, gdzie ma zostać on pochowany. Według jednych najlepiej gdyby był to kościół w Turcji, według drugich, w tworzonej pod Stambułem polskiej osadzie, która zresztą istnieje do dzisiaj i nazywa się Adampol. Ostatecznie zdecydowano, że zostanie pochowany we Francji razem z żoną. Ponieważ podejrzewano, że Mickiewicz jednak umarł na cholerę, dlatego ciało zostało zabalsamowane oraz włożone do 3 trumien. Najpierw do trumny cynkowej, tę włożono do trumny drewnianej, a tę do jeszcze trzeciej, też z drewna. Dodatkowo zwłoki musiały przejść miesięczną kwarantannę w Turcji.

Pogrzeb w Paryżu odbył się 21 stycznia 1856 r. W trakcie pożegnalnej mszy w paryskim kościele jeden z towarzyszy Mickiewicza pobił laską gen. Władysława Zamoyskiego, który był niechętny Mickiewiczowi. Po mszy Cyprian Kamil Norwid napisał znany wiersz „Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie”, w którym są odniesienie do otrucia postaci historycznych. Miał on podobno sugerować, że Mickiewicz został otruty.

O sprawie rzekomego otrucia Mickiewicza zrobiło się głośno, gdy w 1932 roku Tadeusz Boy-Żeleński opublikował wspomniany na początku artykuł. Z tekstu wyłania się teoria, że to prożydowskie i proarabskie nastawienie Mickiewicza miało mu przysporzyć śmiertelnych wrogów wśród polonii.